🍁मनातल्या मनातले 🍁

🍁मनातल्या मनातले 🍁         बघता बघता वर्ष संपले. नवीन वर्षाच्या स्वागताचा जल्लोष झाला. सुट्ट्या संपल्या पुन्हा नेहमीची कामं सुरु झाली असतील. नववर्षाच्या जल्लोषातून बाहेर आलात की नाही? खरं म्हणजे मनुष्य कोणताही बदल सहजा सहजी स्विकारायला तयार होत नाही . मग  नववर्षातला बदल एवढ्या उत्साहाने कसा काय स्विकारतो हे एक कोडेच आहे. याला  आशावाद म्हणायचा की   " मोर नाचे लांडोर नाचे "  असा अनुकरणाचा प्रकार ?  " हम भी कुछ कम नहीं " दाखवणारा? नवीन वर्षाची कितीही उत्सुकता असली तरी मन मात्र मागेच रेंगाळतं आहे.  अनुभवाच्या आठवणी झाल्यात .त्या आंबट- गोड आठवणींमधे मन रमतय. लहानपणी मजा वाटायची, मोठं व्हायची घाई होती नं!आता मात्र कॕलेंडरचे पान घट्ट पकडून रहावसं वाटतय. आयुष्याचं एकेक पान कमी होतय याची जाणीव होतेय. पण थांबून कसं चालणार ?                 " थांबला  तो संपला "  चालायचच! तसंही आपल्या हातात असतच काय? कॕलेंडरची पानं उलटत जातात ऋतु मागून ऋतु येतात बदलत्या वातावरणाशी जुळवून घेण्याच्या धडप...